Geldik – gördük – yendik birbirimizi:
-3 kelime ile anlatılabilinen ilişkilerin figüranımsı başrolleri veya sürekli acelesi olan metropol geri zekalıları-
Oscar’lar verdik kendilerimize, farklı dallarda;
“Ne de güzel terk ettim ama?”
Yalnız kaldık; gölge aradık…
Gölgelerimizle avunacak kadar yalnız bıraktık kendimizi…
Mumlar yaktık, uzasın diye gölgeler;
başucumuza koyduk birbirimizi, dibimize ışık veremeyeceğimizi bile bile…
Yandı, eridi her şey; aktık birbirimizin üstüne…
Kokularımız sindi sinsice…
Fırtınalar koptu, söndü mumlar
Karanlıkla baş başa kaldık karanlıkta
El yordamıyla eller aradık,
yoktu kimse…
Sokaklarımıza adlarımızı verdik birbirimizin
unutulmamak adına…
Basıp üzerlerine geçtik sonra, kendi çıkmazlarımıza doğru…
Müsait bir yerde inmek istedik,
durmadı dünya bir türlü…
Zaman “geç”ti…
Vakit doldu…
Oyun bitti…
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
tam da bağırmalıyken alnımın ortasına suçlarımı...
Biri çıkıp bir şeyler yapmalı,
bitmemeli böyle.
Gülmemeli çocuklar sokakta bana,
alay edercesine...
Tek nokta konmamalı cümlelerin sonuna...
Parmakla göstermemeliler bizi,
ayıp...
Haykırmaya çabalayan dilsiz gibi olmamalı...
Gitmeli yüzün gözümden,
tıpkı gözünün yüzümden gittiği gibi..
Güller kokmamalı,
ve yedivermemeli gerekirse yediverenler...
Susturmalı herkesi,
belki konuşursun da duyamam diye...
Susturmalı bizi konuşan herkesi,
konuşulmamalı...
Sessizlik bunca gürültülü olmamalı...
Böyle son sigara gibi acımasız,
böyle hurda gibi ucuz,
böyle evcilik gibi saçmasapan
bitmemeli...
21~22/07/2007
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı